حجتالاسلام محمدمهدی ایزدهی عضو هیئتعلمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در مشهد، با تبیین ابعاد مختلف سیره سیاسی آیتالله میلانی، اظهار داشت: سیره سیاسی این مرجع بزرگ را میتوان در دو سطح «نگرش و بیان علمی» و «حضور و رفتار اجتماعی ـ سیاسی» بررسی کرد، دو ساحتی که در شخصیت ایشان بهصورت هماهنگ و مکمل ظهور یافته است.
تأکید علمی بر ولایتفقیه در منظومه فکری آیتالله میلانی
وی افزود: در ساحت نظری، آیتالله میلانی در آثار فقهی خود، بهویژه در مباحث ناظر به اداره جامعه اسلامی، به شکل دقیق و مستدل به مسئله ولایتفقیه پرداخته است. ایشان در کتاب «الخمس»، با بررسی روایات مرتبط و پذیرش دو روایت معتبر، مبنای فقهی نقش فقها در مدیریت امور جامعه را تثبیت میکند.
حجتالاسلام ایزدهی ادامه داد: روایت «مَجَارِیَ الْأُمُورِ وَ الْأَحْکَامِ عَلَی أَیْدِی الْعُلَمَاءِ بِاللَّهِ» و توقیع شریف «وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاةِ حَدِیثِنَا…» در منظومه فکری آیتالله میلانی، بیانگر جایگاه عالمان دین در تصدی امور اجتماعی و سیاسی جامعه اسلامی است؛ نگاهی که نشان میدهد فقاهت از منظر ایشان، مسئولیتی اجتماعی نیز به همراه دارد.
رئیس پژوهشکده نظامهای اسلامی با اشاره به سیره عملی آیتالله میلانی تصریح کرد: رفتار سیاسی ایشان چهرهای روشن از یک فقیه آگاه و انقلابی ارائه میدهد. چه در نجف، با مقابله صریح با نفوذ استعمار انگلیس و چه در ایران با ایستادگی در برابر رژیم پهلوی، آیتالله میلانی همواره در صف نخست مقابله با طاغوت قرار داشت.
وی ابراز کرد: ارادت ویژه ایشان به امام خمینی(ره) از برجستهترین جلوههای این سیره است؛ تا آنجا که از تعابیر خاص و کمسابقهای برای تجلیل از امام استفاده میکرد. همچنین، امتناع از پذیرش مرجعیت پس از رحلت آیتالله بروجردی، با این ملاحظه که مبادا جایگاه رهبری امام خمینی(ره) تضعیف شود، بیانگر عمق بصیرت سیاسی و اولویتدادن به مصالح کلان نهضت اسلامی بود.
حجتالاسلام ایزدهی با اشاره به دیگر مواضع عملی این مرجع بزرگ، گفت: اعتراض جدی به فاجعه مدرسه فیضیه، مخالفت صریح با لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی، طرح مسئله خطر صهیونیسم و حمایت همهجانبه از مبارزان و نیروهای انقلابی، از جمله اقدامات مؤثر آیتالله میلانی در دفاع از دین و استقلال امت اسلامی به شمار میرود.
وی خاطرنشان کرد: کاهش حضور علنی آیتالله میلانی در سالهای پایانی عمر بههیچوجه به معنای فاصلهگرفتن از انقلاب اسلامی و امام خمینی(ره) نبود؛ بلکه بیماری، شرایط جسمی و تمرکز بر مدیریت حوزههای علمیه، فعالیتهای اجتماعی و برنامههای فرهنگی موجب این امر شده بود.
انتهای پیام. /
نظر شما